رمضان، ماه شکر، نشاط و انتظار

 فاطمه شیرزاد در گفتگو با خبرنگار گروه مذهبی پایگاه خبری تحلیلی «تفتان ما»، با بیان اینکه ماه مبارک رمضان را «عید معنویت» و «جشن حضور در ضیافت خاص الهی» توصیف و بیان کرد: رمضان، ماهی است که مؤمنان در آن میهمان ویژه خداوند متعال می‌شوند و جلوه‌ای عینی از محبت پروردگار را در زندگی خود مشاهده می‌کنند.
 
 وی با اشاره به اینکه نگاه رایج به رمضان غالباً بر محور درخواست و حاجت‌خواهی است، افزود: هرچند طلب مغفرت، دعا برای آینده نیک و درخواست عاقبت‌به‌خیری بسیار ارزشمند و توصیه‌شده است، اما آنچه در این ماه بیش از هر چیز اهمیت دارد، غرق‌شدن در محبت خداوند و شکرگزاری نسبت به نعمت‌هایی است که تاکنون به ما عطا کرده است.
 
 عبادت شاکرانه، رمز نشاط ایمانی
 این کارشناس مذهبی ادامه داد: شاید لازم باشد در ماه مبارک رمضان، به‌جای آنکه تنها برای گرفتن حاجت به درگاه الهی برویم، با نیت پاسخ‌دادن به لطف‌های گذشته و ابراز سپاس وارد این ضیافت شویم. شکر نعمت‌های الهی، مقدمه افزایش آن‌هاست و اگر روح شکر در ما جاری شود، بسیاری از خواسته‌ها پیش از بیان‌شدن برآورده خواهد شد.
 
 شیرزاد با تأکید بر اینکه عبادت در رمضان باید سرشار از احساس شکر و شرمندگی باشد، گفت: شرمندگی از اینکه نمی‌توانیم پاسخ شایسته‌ای به لطف بی‌پایان پروردگار بدهیم و شکرگزاری از این‌همه عنایت، دو بال پرواز معنوی در این ماه هستند.
 
 به گفته این استاد حوزه، اگر رمضان به‌صورت شاکرانه زیسته شود، نتیجه آن نشاط اجتماعی خواهد بود. جامعه‌ای که اعضایش باروحیه شکر و محبت الهی روزه می‌گیرند، بانشاط‌ترین جامعه خواهد بود. این نکته‌ای است که حتی در سنجش‌های اجتماعی نیز می‌تواند نمود پیدا کند.
 
 رمضان؛ جلوه‌ای از شادی معنوی
 وی با اشاره به اینکه روزه در ظاهر نوعی محدودیت است، اما در باطن نشاط‌آور است، تشریح کرد: باید این حقیقت را به جهان نشان داد که مؤمنان در عین روزه‌داری، سرشار از شادی و حیات معنوی‌اند. رمضان ماه اندوختن توشه یک‌ساله از شکر، شادی و معنویت است.
 
 این کارشناس مذهبی همچنین بر پیوند عمیق رمضان بافرهنگ انتظار تأکید کرد و گفت: ماه مبارک رمضان، ماه توجه ویژه به حضرت ولی‌عصر (عج) است. ما در کنار همه اذکار و ادعیه، باید یاد آن حضرت را زنده نگه داریم.
 
 وی افزود: از یک سو، شاکر محبت‌های حضرت هستیم که برای ما دعا می‌کنند و از سوی دیگر، شرمنده‌ایم که هنوز نتوانسته‌ایم غربت ایشان را برطرف کنیم و آمادگی حقیقی خود را برای یاری ایشان اثبات کنیم.
 
 جایگاه دعاهای مهدوی در رمضان
 این استاد حوزه با اشاره به اهمیت دعاهای مأثور در این ماه گفت: در میان ادعیه ماه رمضان، دعای افتتاح جایگاه ویژه‌ای دارد. بخش قابل‌توجهی از این دعا به یاد و نام حضرت ولی‌عصر (عج) اختصاص‌یافته و مضامین بلندی درباره حکومت عدل الهی و آرمان‌های مهدوی در آن بیان شده است.
 
 وی ادامه داد: اگر نیمه شعبان به دلیل میلاد شریف حضرت، مناسبتی برجسته برای توجه به ایشان است، رمضان نیز به‌ویژه در دهه پایانی، ماهی مهدوی به شمار می‌رود. در شب‌های قدر، مقدرات یک‌ساله بندگان رقم می‌خورد و طبق معارف شیعه، این مقدرات به محضر امام‌زمان (عج) عرضه می‌شود.
 
 به گفته وی، دعای «اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن» که در شب‌های قدر و دهه پایانی رمضان خوانده می‌شود، بیانگر جایگاه ولایت و سرپرستی حضرت در نظام فیض الهی است؛ آنچه از خداوند طلب می‌کنیم، به اذن الهی و از مسیر ولایت امام عصر (عج) به ما می‌رسد.
 
 این کارشناس مذهبی در پایان با ابراز امیدواری نسبت به بهره‌مندی معنوی جامعه از این ماه گفت: اگر بتوانیم رمضان را باروح شکر، نشاط و توجه مهدوی سپری کنیم، بی‌تردید ماهی پرثمر و آینده‌ای روشن در انتظار ما خواهد بود. از همه مؤمنان نیز درخواست دارم یکدیگر را از دعای خیر فراموش نکنند.
 
 
 انتهای خبر/
 

 

جمعه ۱ اسفند ۱۴۰۴ ساعت ۰۹:۰۰