تفتان ما - راه شهید، چراغ آینده ایران

راه شهید، چراغی است که با ایثار، ولایت‌مداری و خدمت بی‌منت، مسیر عزت، وحدت و اقتدار ایران اسلامی را روشن نگه می‌دارد و مسئولیت پاسداری از این راه را بر دوش نسل امروز می‌گذارد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین درمحمد بامری مسئول نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه تفتان، در یادداشتی به «تفتان ما» نوشت: «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَی نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا» شهادت، آن قلهٔ رفیعی است که تنها مردانِ صدق و وفا بدان دست می‌یابند. وقتی صحبت از عروجِ ستونِ خیمهٔ انقلاب و دیده‌بانِ بیدارِ امت اسلام به میان می‌آید، واژه‌ها در برابر عظمتِ این فقدان، رنگ می‌بازند. اما در دستگاهِ محاسباتیِ الهی، شهادت پایان نیست؛ بلکه تکثیرِ یک حقیقت است.

دشمنانِ قسم‌خوردهٔ این ملت، با تصورِ واهیِ تضعیفِ ارکانِ نظام، دست به جنایتی بزرگ زدند؛ غافل از آنکه درختِ تنومندِ انقلابِ اسلامی، با خونِ پاکِ اولیا و شهیدانِ آن، ریشه‌دارتر و مستحکم‌تر می‌شود. امروز، ما در جایگاهِ خادمانِ ولایت در شهرستانِ تفتان، نه‌تنها عزادارِ فقدانِ رهبرِ خویش، بلکه سربازانِ قسم‌خوردهٔ «راهِ» ایشان هستیم.

«باید برخاست»؛ تکلیفی فراتر از سوگواری «باید برخاست»؛ این تنها یک شعارِ حماسی نیست، بلکه یک «تکلیفِ فوری» و یک راهبُرد حیاتی است. در شرایطی که دشمنِ زبون با ضربهٔ تروریستیِ خود سعی در ایجادِ خلأ در هدایتِ امت و القایِ ناامیدی در صفوفِ مردم داشت، وظیفهٔ هر انقلابی این است که برخیزد، صفوف را منسجم کند و با بصیرتی دوچندان، علمِ بر زمین افتاده را بردارد. برخاستن، به معنایِ خروج از رخوت و انفعال است. ما در منطقهٔ تفتان، با تأسی به آموزه‌هایِ نابِ ولایت، ثابت کرده‌ایم که در لحظاتِ سخت، بازوانِ توانمندِ نظام هستیم.

این «برخاستن» یعنی حضورِ حداکثری در میدان، هوشیاری در برابرِ نفوذ و تقویتِ پیوندهایِ اجتماعی و ایمانی. ما نباید اجازه دهیم که دشمن در فضایِ غبارآلودِ پس از شهادت، روایتِ خود را بر ما تحمیل کند. خطِ مقدمِ دائمی؛ صیانت از راهِ شهید دشمن گمان می‌کرد با حذفِ فیزیکی، می‌تواند ریشهٔ تفکرِ مقاومت را خشک کند. آن‌ها تاریخ را نشناخته‌اند. در تاریخِ شیعه، هرگاه خونی ریخته شده، هزاران ارادهٔ فولادین برایِ صیانت از آن خون برانگیخته شده است. امروز ما در سپاه، این «راهِ شهید» را به مثابهٔ یک «خطِ مقدمِ دائمی» تعریف کرده‌ایم.

راهی که مسیرِ عزت، استقلالِ سیاسی و ایستادگیِ بی‌امان در برابرِ استکبارِ جهانی است. رهبرِ ما، مسیرِ عزت را برایِ ما ترسیم کرد و وظیفهٔ ماست که این مسیر را بدونِ ذره‌ای انحراف یا کرنش در برابرِ طاغوت، بپیماییم. پیمودنِ این راه، امروز سخت‌تر است، زیرا دشمن در تمامیِ جبهه‌ها به‌صورت ترکیبی و پیچیده در حالِ هجمه است، اما ما باتکیه‌بر ایمانِ به نصرتِ الهی، از هیچ قدرتی هراس نداریم.

ما در نمایندگیِ ولی‌فقیه، این خطِ مقدم را یک جبههٔ فرهنگی و نظامیِ توأمان می‌بینیم که در آن، حفظِ ارزش‌ها، پاسداری از دستاوردهایِ انقلاب و مراقبت از نفوذِ نرم، اولویتِ اول است. انتقامِ سخت؛ راهبُرد نظامی و عقیدتی اما مهم‌ترین بخشِ این مرحله، مسئلهٔ «انتقامِ سخت» است. در گفتمانِ انقلابی، انتقامِ سخت یک هیجانِ زودگذر یا واکنشی احساسی نیست؛ بلکه یک «مشقِ نظامی و عقیدتی» است.

انتقام یعنی بازپس‌گیریِ ترازِ قدرت از دشمنی که امنیتِ ما را هدف گرفته است. ما بر این باوریم که قصاصِ خونِ رهبرِ شهید، تنها با مجازاتِ آمران و عاملانِ این جنایت در میدانِ عمل میسر نمی‌شود؛ بلکه «انتقام»، یک راهبُرد بزرگ است که تمامِ ابعادِ قدرتِ جمهوریِ اسلامی را در بر می‌گیرد. دشمن با این جنایت، واردِ گام جدیدی از جنگِ نابرابر شده است و ما نیز باید در تمامِ سطوح - نظامی، اطلاعاتی، فرهنگی و سیاسی - پاسخِ این جسارت را بدهیم. ما در نمایندگیِ ولی‌فقیه در سپاه، با صراحت اعلام می‌کنیم که «انتقامِ سخت» در دستورِ کارِ نیروهایِ انقلابی قرار دارد.

این انتقام، شاملِ ضربه‌زدن به منافعِ حیاتیِ دشمن، نابودیِ شبکه‌هایِ نفوذ و تضعیفِ پایگاه‌هایِ آنان در منطقه است. ما به دشمن هشدار می‌دهیم که این خونِ ریخته‌شده، سیلابی خواهد شد که نه‌تنها پایگاه‌هایِ آنان، بلکه تمامیِ معادلاتِ سلطه‌جویانهٔ آنان را در هم خواهد کوبید. این انتقام، نه‌فقط حقِ ما، بلکه «وظیفهٔ شرعی» ماست. ما باید آن‌چنان ضربه‌ای وارد کنیم که دشمنِ زبون حتی فکرِ تعرضِ مجدد به این سرزمین را در سر نپروراند. > ۱: این، همان مشقِ انتقامی است که هر روز در پادگان‌ها و مراکزِ فرهنگی ما تمرین می‌شود.

جهادِ تبیین در برابرِ جنگ‌شناختی ازسوی‌دیگر، باید به وظیفهٔ خود در «جهادِ تبیین» توجه داشته باشیم. دشمن در حالِ جنگ‌شناختی است تا روایتِ این شهادت را تحریف کند. آن‌ها می‌خواهند شهادتِ رهبر را به «ضعفِ دستگاه» تفسیر کنند، درحالی‌که این شهادت، عینِ «قدرتِ دستگاه» است. قدرت در ایستادگی، قدرت در تداوم و قدرت در رویش‌هایِ جدید است. ما در خاش و تفتان، با وحدتِ کلمه میانِ شیعه و سنی، باید این وحدت را به الگویی برایِ کشور تبدیل کنیم تا دشمنِ تفرقه‌افکن بداند که این مردم، حتی در روزهایِ سخت، پشتِ سرِ ولایت ایستاده‌اند. این وحدت، خارِ چشمِ دشمنان است و ما با صیانت از آن، در واقع بزرگ‌ترین ضربه را به بدخواهانِ این مرزوبوم وارد می‌کنیم.

خدمتِ بی‌منت؛ سنگرِ مبارزه با دشمن ما با شهیدانمان عهد بسته‌ایم که «راه» را گم نکنیم. راهِ شهید، راهِ محرومیت‌زدایی، راهِ عدالت‌خواهی و راهِ مبارزه با فساد است. هر قدمی که برایِ خدمت به مردم برمی‌داریم، در واقع قدمی در مسیرِ انتقامِ از دشمن است. چرا؟ چون پیشرفتِ کشور، بزرگ‌ترین شکست برایِ دشمنی است که خواهانِ عقب‌ماندگیِ ماست؛ بنابراین، کارِ جهادی، خدمتِ بی‌منت به روستاییانِ عزیزِ منطقه و رسیدگی به امورِ جوانان، همگی بخشی از جورچین بزرگِ مقابله با دشمن است.

ما باید نشان دهیم که علی‌رغمِ ترورها و تهدیدها، چرخِ خدمت در این کشور از حرکت نمی‌ایستد. ای دشمنانِ بزدل! بدانید که ما بیداریم. این خونی که بر زمین ریخته شده، موتورِ محرکِ نسلِ جدیدی از مجاهدان خواهد بود که شما را در لانه‌هایتان تعقیب خواهند کرد. ما فرزندانِ عاشوراییم و مکتبِ ما مکتبِ «پیروزیِ خون بر شمشیر» است. برایِ ما شهادت، مدالِ افتخار است و برایِ شما، پایانِ حیاتِ استعماری‌تان. ما نه‌تنها از تهدیدهایِ شما نمی‌هراسیم، بلکه از درونِ این تهدیدها، فرصت‌هایِ طلایی برایِ ضربه‌زدن به شما خلق می‌کنیم. در نهایت، خطاب به مردمِ بصیرِ تفتان و همهٔ ایرانِ اسلامی عرض می‌کنم: «باید برخاست». لحظهٔ تاریخی، فرصتِ نشستن و نظاره‌گر بودن نیست.

ما باید هر کدام به سهمِ خود، یک سرباز در این جبههٔ انتقام باشیم. با وحدت، با کارِ جهادی، بابصیرت و باایمان راسخ به راهی که ولایت برای ما ترسیم کرده است، این مسیر را تا ظهورِ منجیِ عالمِ بشریت ادامه خواهیم داد. راهِ شهید، مشقِ انتقامِ سخت است و این مشق، تا پیروزیِ نهاییِ جبههٔ حق و به‌زانودرآمدن استکبار، لحظه‌ای متوقف نخواهد شد.