مسئول بنیاد ایرانشناسی واحد سیستان گفت: سیستان مسیر طولانی آموزش را از مکتبخانههای سنتی تا تأسیس نخستین مدارس نوین طی کرده است؛ مسیری که امروز به عنوان بخشی مهم از هویت علمی و فرهنگی این دیار شناخته میشود.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی
تفتان ما،ناصر چاری در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «
عصرهامون»
ضمن تبریک روز معلم به همه معلمان کشور بهویژه فرهنگیان منطقه سیستان، بر نقش مهم معلمان در شکلگیری شخصیت و پیشرفت نسلهای مختلف جامعه تأکید کرد.
وی با اشاره به خاطرات دوران تحصیل خود در دبستان انقلاب شهر زابل گفت: درگذشته باوجود کمبود امکانات آموزشی، انگیزه و اراده برای تحصیل بسیار بالا بود و خانوادهها توجه ویژهای به آموزش فرزندان خود داشتند. در آن دوران معلمان از احترام و جایگاه ویژهای برخوردار بودند و خانوادهها با اعتماد کامل، آموزش و تربیت فرزندان خود را به آنان میسپردند.
نقش معلمان در تربیت نسلهای موفق
چاری افزود: بسیاری از چهرههای برجسته علمی کشور که در دهههای گذشته رشد کردهاند، در شرایطی تحصیل کردند که امکانات آموزشی بسیار محدود بود، اما تلاش، پشتکار و حمایت خانوادهها سبب شد تا به موفقیتهای بزرگ دست یابند. به اعتقاد او، این روحیه تلاش و علاقه به علم از ویژگیهای مهم فرهنگ مردم سیستان بوده است.
وی در ادامه با اشاره به شخصیت شهید آیتالله مرتضی مطهری بیان کرد: شهید مطهری از بزرگترین متفکران معاصر ایران به شمار میرود و آثار و اندیشههای او تأثیر گستردهای در جهان اسلام داشته است و شناخت شخصیتهای علمی و فرهنگی کشور میتواند الهامبخش نسل جوان برای حرکت در مسیر علم و دانش باشد.
تألیف کتابی درباره تاریخ شهر زابل
مسئول بنیاد ایرانشناسی سیستان همچنین به تألیف کتاب «مقدمهای بر جغرافیای تاریخی شهر زابل» اشاره کرد و گفت: هدف از نگارش این کتاب معرفی تاریخ شکلگیری شهر زابل، محلات قدیمی، نخستین ادارات و همچنین معرفی شخصیتهای تأثیرگذار منطقه در حدود یک قرن اخیر بوده است.
وی افزود: در این اثر تلاش شده با استفاده از پژوهشهای میدانی، منابع تاریخی و روایتهای محلی، تصویری روشن از روند شکلگیری و توسعه شهر زابل ارائه شود. این کتاب در چند بخش و فصل مختلف تنظیم شده و بخشی از تاریخ اجتماعی و فرهنگی منطقه را نیز موردبررسی قرار میدهد.
چاری در ادامه به آثار پژوهشی دیگر درباره تاریخ سیستان اشاره کرد و گفت: از جمله آثار ارزشمند در این زمینه میتوان به کتاب «جغرافیای تاریخی سیستان» نوشته دکتر حسن احمدی، استاد دانشگاه تهران، اشاره کرد که اطلاعات مهمی درباره تحولات تاریخی این منطقه ارائه میدهد.
نخستین مدارس نوین در منطقه سیستان
وی با اشاره به پیشینه آموزش نوین در سیستان گفت: نخستین مدرسه جدید در منطقه سیستان حدود سالهای ۱۲۸۷ تا ۱۲۸۸ هجری شمسی در شهر زابل با عنوان «مدرسه خیریه» تأسیس شد. این مدرسه در محدوده چهارراه شهربانی زابل قرار داشت و از نخستین مراکز آموزشی نوین در منطقه به شمار میرفت.
عضو هیأت علمی دانشگاه زابل گفت: در سالهای بعد مدارس دیگری نیز در سیستان شکل گرفتند که از جمله آنها میتوان به مدرسه احمدیه و مدارس مناطق مختلف از جمله سکوهه، دوستمحمد، فرخی در جلالآباد و بنجار اشاره کرد.
چاری افزود: در کنار این مدارس، مکتبخانهها نیز در بسیاری از محلات فعال بودند و در آنها علاوه بر آموزش قرآن، متونی مانند گلستان و بوستان سعدی و برخی متون ادبی و اخلاقی تدریس میشد.
نقش بزرگان سیستان در گسترش آموزش
مسئول بنیاد ایرانشناسی سیستان با اشاره به نقش بزرگان و معتمدان منطقه در توسعه آموزش گفت: بسیاری از افراد سرشناس و خانوادههای تأثیرگذار سیستان درگذشته برای راهاندازی مدارس، تأمین هزینههای آموزشی و حمایت از معلمان تلاش کردند.
وی همچنین از برخی معلمان و شخصیتهای علمی تأثیرگذار منطقه از جمله سید محمد فرزان، ولیالله رئوفی، استاد بهاری و استاد رئیسذاکرین نام برد و گفت: این افراد در گسترش آموزش و فرهنگ در سیستان نقش مهمی ایفا کردند و آثار و خدمات آنان همچنان در حافظه تاریخی منطقه باقیمانده است.
چاری در پایان تأکید کرد: سیستان از گذشتههای دور یکی از کانونهای مهم علم و فرهنگ در ایران بوده و توجه به این پیشینه تاریخی میتواند زمینهساز تقویت هویت فرهنگی و علمی نسلهای آینده باشد.
وی گفت: در آینده نیز پیوند علموفناوری در کشور تقویت شده و علم و دانش بهعنوان هدفی ارزشمند در مسیر پیشرفت جامعه موردتوجه قرار گیرد.
انتهای خبر/
